Tanrı mənə, qarğa ömrü verməklə cəzalandırma

 

Ruzbeh Məmməd

 

metropoliten hüznlərindən...

 

...və mənsiz gecikərsən qatara da, işə də
səhər azan oxunar, bir yandan yağış, soyuq
bilirəm, oxumursan, yenə yazıram sənə
unutma azan vaxtın, vaxt indilər tez çıxır...
sən uzaqlara baxma, uzaqlar uzağındı
hələ sənin saçların, hələ sənin əllərin
öyrəşməyib incimə.
gecələr darıxmağa
mən də arzu edirdim, Allah haqqı indicə
bir şəklin ola məndə səhər durub baxmağa
olmur heç cürə axı, bağışlamaq adamı
mən də yaxşı olaram, zaman məni dəyişər
bəlkə bir qadın çıxar, bəlkə də heç qəfildən
bir qəzada ölərəm, bilmək olmaz, qadınım

 

Bəlkə elə yenidən, yenidən rastlaşarıq

Qollarımız uzanar bəlkə qucaqlaşarıq

Ayrılarıq beləcə, ilim-ilim itərik

İlişib əllərinin istisi qalar, qızım

Sən də beləcə getmə, getmə beləcə sən də

Məktub yazaram sənə, soyuq payız sonrası.

 

 

üç yüz dəfə tanrıya edilən dua;

 

və özümü dərk edəndə üç yüz dəfə

tanrıdan dilədim ki,

tanrı mənə, qarğa ömrü verməklə cəzalandırma,

dilədim ki, məni yaşamaqla günahlandırma...

 

sonra da dilədim ki,

pişik qovan küçə itlərinə, küçədə yaşamaq,

həmin o pişik qovan itlərə,

pişik qismət eləmə.

dilədim ki,

çörək üçün zibilxanaları gəzən bomjun

qarşısına ilk dəfə sevdiyi o qıza

”zibil atmaq günahını”yazma

 

dilədim ki, tanrı, adəm olmağı da istəmirəm

cənnətə getmək bir ayıb,

cənnətindən getmək iki ayıb!

yaman acımasız olar, əminəm, həm də utandırıcı

 

dilədim ki, korlanmış,

vaxtı keçmiş bəxtlərdən yamama ömrümə

uzağı bir gün ömür ver

o da ki öldürmək üçün bəndən olsun deyə...

 

tanrı, əgər mənim yaradılışım

anam üçün sevindirici olubsa

anam məni bağışlasın

mən məhkum deyiləm, cəzalanam ümidlərlə

yaşayam üzü kifirli özündən razı,

özünü aldadan səfillərlə

 

LENT

22 Noyabr 2017
21 Noyabr 2017
20 Noyabr 2017
19 Noyabr 2017
18 Noyabr 2017
17 Noyabr 2017