Pıçıltı... Öpüş... Xorultu... – Amildən yeni şeirlər

Kulis.az Amil Məmiyevin yeni şeirlərini təqdim edir.

 

Əllərini və qollarını müharibədə təzəcə itirmiş,

heç kimi dindirməyən, hamıdan qaçan adam,

ancaq futbola baxarkən təskinlik tapırdı.

Axı meydanda əllə oynamaq qadağan idi?!

 

***

 

Heyvanı vuranda qəddarlıq,
soyub dərisinə vurduqda
musiqi yaranacaqdı.

 

***

 

Pıçıltı deyildi, öpüş deyildi.

İndi bu dəfə

kimsə xoruldayırdı

qulağının dibində.

 

***

 

Müharibədə bir ayağı

minaya düşən əsgər
illər sonra evə dönəcəkdi
və hönkürüb deyəcəkdi.
"Ayağım düşmədi".

 

***

 

Qurusa gözümün yaşı bir gün,

görən necə ağlayaram göz yaşım üçün?

 

***

 

Saçlarımı darayıb

paltarda yatıram gecələr.
Deyirəm işdi birdən

yuxuma gələrsən,

ayıb olar.

 

***

 

Hardasa bir ev yanır,

yanğınsöndürənlər tələsir.

Hardasa bir qız ağlayır,

göz yaşları gecikir.

Təxliyə olunur evdəkilər,

təkliyə öyrəşir qız.

Külə dönür, dağılır ev.

Gülə dönür, darıxır qız.

 

***

 

Bir az yaxşı fikirləş gör özünü hara qoymusan?

Bəlkə itirmisən? Ya yadından çıxıb özün?

Hansı yolla gəlmişdinsə, o yolla da qayıt.

Bəlkə, o zaman özünü tapdın.

 

***

 

Bilmək olmur...

 

Yarpaq olmayan yerdə payızı

Qar olmayan yerdə qışı

Çiçək olmayan yerdə yazı

Dəniz olmayan yerdə yayı bilmək olmur.

 

Necə ki, sən olmayan yerdə

məni bilmək olmur...

 

***

 

Qabarıb üstünə geri çəkilməyim,
Billah mənlik deyil, günahım yox.
Sönməyən cazibən nə qədər ki var,
Bil ki, mən dəniz olacam, sən ay.
 

***

 

Key, fəaliyyətsiz adamlar 

daima özlərini başqalarından böyük hiss edərlər .

Necə ki ayaqlarımız, əllərimiz də

hərəkətsiz qalıb keyiyəndə

onları başqa orqanlara nisbətən

böyük hiss edirik.

 

 

LENT

16 Yanvar 2018
15 Yanvar 2018
14 Yanvar 2018
13 Yanvar 2018
12 Yanvar 2018